BLAUWE F - 15 januari 2017

Ik ben verslaafd. Ja echt. Niet aan pillen of drank of sigaretten, maar aan een letter.

Zonder dat ik het in de gaten heb, slurpt een F moeiteloos en mijn leuke ik op. Langzaamaan word ik een anti-sociale, egocentrische, contactgestoorde trut, die totaal in de ban is van dat ene blauwe F symbool op haar scherm. En om dat te voorkomen, moet het klaar zijn. En wel nu!

Dus ik heb een Facebookloze dag ingevoerd. Je zou denken dat dat simpel is, maar in een kwartier tijd heb ik dus al vier keer per ongeluk op die F gedrukt. Het zuigt, het roept, mijn vinger wordt er automatisch naar toe getrokken. En klik... daar is het weer. Maar wat eigenlijk? Wat is er nu zo boeiend aan al die nutteloze informatie?

Dat blauwe, schreeuwende vakje, met die grote F, is mijn ontsnappingsknop. Ik druk er op en weg ben ik. Net als vroeger. Je handen voor je ogen en je was verstopt: "Waar is Yvonne nou?". Nou hier. In Facebookland.

Zodra ik denk (en dat is vaak) dat mijn administratie saai is, hop, op de blauwe knop. Kijken wat de buurvrouw aan het doen is. Zodra er een minuut stilte valt, tijdens het eten, tijdens de reclame, zodra ik mijn ogen open doe en voor ze dicht gaan, hop, op de knop. Zo fijn, kijken waar een ander zich mee bezighoudt en zelf vergeten wat ik aan het doen was.

En daar gaat mijn kostbare tijd.

Ik scroll langs berichten die ik eigenlijk niet wil lezen, ik check of mijn pagina er likes bij heeft gekregen en ik word zenuwachtig als er niet gereageerd wordt op mijn net gepostte foto. Na vijf minuten doe ik dit nog eens en blijkt dat mijn zelfgecreëerde wereld nog steeds hetzelfde is. Inhoudsloos.

Door die ene FB-loze dag per week houd ik nu dus tijd over. Tijd om bijvoorbeeld dit hele verhaal te schrijven, om dat dan vervolgens op mijn niet-FB-loze dag te posten en dan iedere vijf minuten even te checken of jullie het wel leuk genoeg vinden :)

BALANSEN - 8 januari 2017

​Het jaar is om. Mijn boekhouder wil graag dat ik balans. Dus heb ik een balansweek. Kan best wel eens goed voor me zijn hoor, maar ik raak gefrustreerd door al die getallen. Ik heb daar gewoon niets mee. Cijfers zijn voor mij net Chinees, maar Chinees is dan nog lekker en cijfers zijn dat niet.

Dus uit frustratie dat ik cijfers niet lekker vind, ga ik eten. Want ik verdien na daaaaagen tellen van mijn voorraad gewoon iets extra lekkers, waardoor ik dus een extra balansweek moet invoeren om weer in balans te komen.

Ook wil mijn boekhouder graag de incourante voorraad weten. Incourant betekent volgens het woordenboek:
1) Niet gangbaar 2) Niet gewild 3) Niet verkoopbaar.

Wat een stom woord, incourant. Heb ik natuurlijk niet. Alles is gangbaar, en misschien wil niet iedereen het, maar wat voor de één spuuglelijk is, is voor de ander een juweeltje.

Mensen zijn allemaal anders. Daarom is het zo leuk. Ze moeten ook lekker allemaal anders blijven. Anders, maar wel zichzelf. Ik houd me dus ook totaal niet bezig met trends en de nieuwe winterkleuren. Trek aan waar je je fijn in voelt.

Daar staat Mooi van Ver, denk ik, ook wel een beetje voor. Dat iedereen gewoon zichzelf mag zijn. Onze kleding en accessoires zijn dus helemaal niet aan mode onderhevig, maar zijn volgend jaar nog net zo leuk als dit jaar. Gewoon omdat ze anders zijn. Net als jij.

Wees anders dan de buurvrouw en de buurman, maar gewoon lekker jezelf.

En die incourante voorraad? Daar ga ik eens goed over nadenken, want weggeven-is-leuker-dan-krijgen.

© 2016 - 2019 Mooi van Ver | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel
Ook een eigen gratis shop?